Οι διαβητικοί ασθενείς συχνά πιστεύουν ότι δε μπορούν να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή. Τεράστιο σφάλμα.
Σαφώς και η ζωή τους μπορεί να είναι όμοια με ενός φυσιολογικού ανθρώπου, αρκεί να φροντίσουν για να έχουν.
Θα πρέπει λοιπόν,εκτός από τον γνωστό-ανά τρίμηνο-έλεγχο της γλυκοζυλιωμένης τους αιμοσφαιρίνης(HbA1c), να υποβάλλονται μία φορά το χρόνο σε βυθοσκόπηση,για τον έλεγχο βλαβών στα αγγεία του αμφιβληστροειδή, να επισκέπτονται προληπτικά καρδιολόγο, για την πρόληψη βλάβης των στεφανιαίων αγγείων, και ασφαλώς να υποβάλλονται σε τακτικό αιματολογικό και βιοχημικό έλεγχο.
Όλα αυτά βέβαια γίνονται υπό την καθοδήγηση του διαβητολόγου, που τους παρακολουθεί και έχει την επίβλεψη της σωστής ρύθμισης του σακχάρου.
Εάν τηρηθούν αυτές οι απλές οδηγίες, ο διαβητικός δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από τη ζωή ενός φυσιολογικού ανθρώπου.
