Παθολόγος Καλαμαριά Θεσσαλονίκη, Αγγελος Κλείτσας

Η αυξημένη συνειδητοποίηση των επιπτώσεων της κατανάλωσης υπερβολικής ποσότητας ζάχαρης στην υγεία έχει τροφοδοτήσει μια ραγδαία αύξηση στην κατανάλωση τεχνητών γλυκαντικών με μηδενικές θερμίδες τις τελευταίες δεκαετίες.

Ωστόσο, σύμφωνα με έρευνα, τα υποκατάστατα ζάχαρης μπορούν επίσης να προκαλέσουν αλλαγές υγείας, που συνδέονται με τον διαβήτη και την παχυσαρκία.

Τα τεχνητά γλυκαντικά (όπως τα υποκατάστατα ζάχαρης) είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα πρόσθετα τροφίμων παγκοσμίως. Συχνά εμπεριέχονται σε αναψυκτικά με “μηδέν θερμίδες” και άλλα προϊόντα. Αν και κάποιες προηγούμενες μελέτες έχουν ήδη συνδέσει τα τεχνητά γλυκαντικά με αρνητικές συνέπειες για την υγεία, τα αποτελέσματα δεν ήταν σαφή και άφηναν διαφορετικές ερμηνείες. Επίσης, υπάρχουν ερωτήματα πίσω από την χρηματοδότηση των ερευνών για την ζάχαρη και τα τεχνητά γλυκαντικά, αφού πολλές έρευνες διεξάγονται με χρήματα και κατά παραγγελία μεγάλων εταιρειών της παγκόσμιας αγοράς.

Αυτή η μελέτη επικεντρώθηκε στις βιοχημικές αλλαγές στον οργανισμό -χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση γνωστή ως αμερόληπτη μεταβολική ικανότητα υψηλής απόδοσης (unbiased high-throughput metabolomics)- μετά την κατανάλωση ζάχαρης, ή υποκατάστατων ζάχαρης. Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τις επιπτώσεις στην αγγειακή υγεία, μελετώντας τον τρόπο με τον οποίο τα υποκατάστατα ζάχαρης επηρεάζουν τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Οι μελέτες διεξήχθησαν σε αρουραίους και σε κυτταροκαλλιέργειες.

Τι είπε ο επικεφαλής ερευνητής

“Παρά την προσθήκη αυτών των μη-θερμιδικών τεχνητών γλυκαντικών στην καθημερινή μας διατροφή, εξακολουθεί να παρατηρείται δραστική άνοδος της παχυσαρκίας και του διαβήτη», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής, δρ. Brian Hoffmann, επίκουρος καθηγητής στο τμήμα βιοϊατρικής μηχανικής του Ιατρικού Κολλεγίου του Πανεπιστημίου Wisconsin and Marquette.

Και πρόσθεσε: “Στις μελέτες μας, τόσο η ζάχαρη όσο και τα υποκατάστατα ζάχαρης (τεχνητά γλυκαντικά) φαίνεται να εμφανίζουν αρνητικές επιπτώσεις που συνδέονται με την παχυσαρκία και τον διαβήτη, αν και με πολύ διαφορετικούς μηχανισμούς ο ένας από τον άλλο”.

Πώς έγινε η έρευνα

Οι ερευνητές έδωσαν σε διαφορετικές ομάδες αρουραίων τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε γλυκόζη, ή φρουκτόζη (είδη ζάχαρης), ή ασπαρτάμη, ή ακεσουλφάμη καλίου. Όλα αυτά είναι γνωστά υποκατάστατα ζάχαρης “με μηδενικές θερμίδες”. Μετά από τρεις εβδομάδες, οι ερευνητές είδαν σημαντικές διαφορές στις συγκεντρώσεις βιοχημικών, λιπών και αμινοξέων σε δείγματα αίματος από τα πειραματόζωα.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα τεχνητά γλυκαντικά αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο το σώμα επεξεργάζεται το λίπος και παίρνει την ενέργειά του. Επιπλέον, διαπίστωσαν ότι η ουσία acesulfame potassium φαίνεται να συσσωρεύεται στο αίμα, καθώς οι υψηλότερες συγκεντρώσεις έχουν πιο επιβλαβή επίδραση στα κύτταρα που επενδύουν τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων.

Ο δρ. Hoffmann δήλωσε: “Παρατηρήσαμε ότι με μέτρια πρόσληψη, το σώμα έχει τους μηχανισμούς για να χειριστεί τη ζάχαρη. Το πρόβλημα είναι όταν το σύστημα είναι υπερφορτωμένο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τότε είναι που… χαλάει […] Παρατηρήσαμε επίσης ότι η αντικατάσταση αυτών των σακχάρων με μη θερμιδικά τεχνητά γλυκαντικά οδηγεί σε αρνητικές αλλαγές στον μεταβολισμό λίπους και ενέργειας”.

Τελικά τι είναι χειρότερο: η ζάχαρη, ή τα υποκατάστατα ζάχαρης;

Οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι τα αποτελέσματά τους δεν παρέχουν σαφή απάντηση και το ερώτημα απαιτεί περαιτέρω μελέτη. Είναι γνωστό ότι η υψηλή διατροφική ζάχαρη συνδέεται με αρνητικά αποτελέσματα για την υγεία και η εν λόγω έρευνα δείχνει, επίσης, ότι αντίστοιχες επιπτώσεις έχουν και τα τεχνητά γλυκαντικά.

“Δεν είναι τόσο απλό να πούμε ότι σταματάμε να χρησιμοποιούμε τεχνητά γλυκαντικά και θα λύσουμε συνολικά τις επιπτώσεις τους που σχετίζονται με τον διαβήτη και την παχυσαρκία […] Εάν καταναλώνετε επί χρόνια αυτές τις ξένες ουσίες (όπως και με τη ζάχαρη), ο κίνδυνος αρνητικών αποτελεσμάτων υγείας αυξάνεται. Όπως και με άλλα διαιτητικά συστατικά, μου αρέσει να λέω ότι η μετριοπάθεια είναι το κλειδί αν κάποιος δυσκολεύεται να κόψει εντελώς κάτι από τη διατροφή του”.

Πηγή: www.iatropedia.gr | www.medicalxpress.com

Κατά τη διάρκεια της εργασίας πρέπει να καθόμαστε λιγότερο και να κινούμαστε περισσότερο. Η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας στην εργασία μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη των προβλημάτων υγείας που συνδέονται με την καθιστική εργασία, όπως των μυοσκελετικών παθήσεων (ΜΣΠ) και της καρδιοπάθειας, και να βελτιώσει τις επιδόσεις.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία δημοσίευσε ένα ενημερωτικό γράφημα το οποίο εξηγεί πώς μπορούμε να εντάξουμε τη φυσική δραστηριότητα σε κάθε εργασία.

Επισημαίνονται τα μυοσκελετικά και άλλα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την καθιστική εργασία και παρουσιάζονται τρόποι με τους οποίους οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι μπορούν να ενσωματώσουν την κίνηση στην εργασιακή τους ρουτίνα.

Πηγή: healthy-workplaces.eu

Photo credit: gpointstudio – www.freepik.com

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι ένα χρόνιο μεταβολικό νόσημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα. Αυτό συμβαίνει διότι ο οργανισμός παράγει λιγότερη ή και καθόλου ινσουλίνη – η ορμόνη που παίζει κύριο ρόλο στον μεταβολισμό των υδατανθράκων (σακχάρων) – ή χρησιμοποιεί την ινσουλίνη με μη αποτελεσματικό τρόπο.

Εκδηλώνεται έτσι αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία) και διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης, η οποία προκύπτει είτε ως αποτέλεσμα της ελαττωμένης έκκρισης ινσουλίνης είτε λόγω της ελάττωσης της ευαισθησίας των κυττάρων του σώματος στη δράση της ινσουλίνης.

Πώς θα ζήσουμε καλύτερα με τον διαβήτη

Οταν μάθουμε ότι πάσχουμε από διαβήτη – ή ότι βρισκόμαστε στον προθάλαμο για να τον εκδηλώσουμε – είναι κάτι που σίγουρα μας στενοχωρεί και μας δημιουργεί άγχος, είναι όμως πολύ σημαντικό να αποδεχθούμε την κατάσταση, να μάθουμε όσο περισσότερα γίνεται και να συνειδητοποιήσουμε ότι πρόκειται για μία ασθένεια της οποίας η έκβαση περνάει ουσιαστικά από τα δικά μας χέρια. Ετσι, συστήνεται να εφαρμόζουμε κάποιες αλλαγές στον τρόπο ζωής μας, όπως οι εξής:

1) Μαθαίνουμε να τρώμε σωστά

Αντίθετα με τα όσα ίσως πιστεύουμε ή έχουμε ακούσει, το γεγονός ότι έχουμε διαβήτη δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να πεθαίνουμε από την πείνα, σημαίνει όμως ότι θα πρέπει να ακολουθούμε μία υγιεινή, ισορροπημένη, μεσογειακή διατροφή. Μελέτες δείχνουν ότι άνθρωποι που ακολουθούσαν μία διατροφή πλούσια σε ίνες και σύνθετους υδατάνθρακες βελτίωσαν τον έλεγχο του σακχάρου τους κατά 95%.

2) Βάζουμε τη σωματική άσκηση στη ζωή μας

Το να ασκούμαστε αν όχι καθημερινά, 3 με 4 φορές την εβδομάδα (το να περπατάμε μισή ώρα την ημέρα με γοργό βήμα αρκεί), μπορεί να αποδειχθεί σωτήριο για την υγεία μας. Μάλιστα μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που βρίσκονται στον «προθάλαμο» του διαβήτη ακολουθώντας μέτρια άσκηση μειώνουν κατά 40% τον κίνδυνο να εμφανίσουν τελικά διαβήτη. Επίσης, έχει φανεί ότι μετά από κάποια αθλητική δραστηριότητα πέφτουν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα κατά 20% με 30%.

3) Αδυνατίζουμε

Η απώλεια βάρους είναι πάρα πολύ σημαντική τόσο για να απομακρύνουμε την πιθανότητα να εμφανίσουμε διαβήτη όσο και για να ελέγξουμε την έκβαση της ασθένειας αν τελικά μας προκύψει. Αλλωστε έχει αποδειχθεί ότι η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο να εμφανίσουμε διαβήτη κατά 90%, ενώ η έλλειψη σωματικής άσκησης κατά 25%.

4) Κρατάμε χαμηλά την πίεσή μας

Σε γενικές γραμμές αυτό σημαίνει ότι η μεγάλη θα πρέπει να είναι 14 (140 χιλιοστά της στήλης υδραργύρου) και η μικρή 8,5 (85 χιλιοστά της στήλης υδραργύρου). Αν όμως υπάρχουν και άλλα προβλήματα (π.χ. καρδιολογικά, νεφρολογικά) τότε, σε συνεννόηση με τον ειδικό γιατρό, είναι πιθανό να χρειάζεται να είναι η πίεση χαμηλότερη. Στην περίπτωση που η πίεσή μας είναι εκτός των επιθυμητών ορίων χρειάζεται να παίρνουμε ειδική φαρμακευτική αγωγή, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού μας, ώστε να την κρατάμε στα επιθυμητά επίπεδα.

5) Ελέγχουμε τις τιμές των λιπιδίων μας

Αυτό σημαίνει ότι τα λιπίδιά μας θα πρέπει να είναι: Χοληστερόλη κάτω από 200 mgr%, τριγλυκερίδια κάτω από 150 mgr%, HDL (καλή χοληστερίνη) πάνω από 45 mgr%, LDL (κακή χοληστερίνη) κάτω από 100 mgr%. Οπως και με την πίεση έτσι και με τα λιπίδια, αν υπάρχουν και άλλοι παράγοντες κινδύνου (π.χ. έμφραγμα, εγκεφαλικό κ.ά.) είναι πιθανό να χρειάζεται να είναι οι τιμές ακόμη χαμηλότερα, και αυτό είναι κάτι που θα καθορίσει ο ειδικός γιατρός. Αν οι τιμές των λιπιδίων στο αίμα μας είναι υψηλότερες από τις επιθυμητές τιμές, ο γιατρός μας θα μας καθοδηγήσει σχετικά με την ειδική φαρμακευτική αγωγή, που θα πρέπει να πάρουμε.

6) Μετράμε μόνοι μας το σάκχαρό μας

Παρά την τακτική εξέταση του σακχάρου νηστείας αλλά και της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης που κάνουμε στον μικροβιολόγο μας, πρέπει να γνωρίζουμε ότι θα πρέπει να ελέγχουμε το σάκχαρό μας σε τακτά χρονικά διαστήματα στο σπίτι μόνοι μας, να σημειώνουμε τις τιμές και έπειτα κατά τις επισκέψεις στον διαβητολόγο μας να του δίνουμε τα αποτελέσματα. Με βάση την κατάστασή μας ο γιατρός μας θα μας πει πόσο συχνά πρέπει να μετριόμαστε και με ποιον τρόπο.

7) Δεν αμελούμε το τσεκ απ

Η τακτική παρακολούθησή μας από τον διαβητολόγο μας, 4 φορές τον χρόνο, σε συνδυασμό με τη διενέργεια των εξετάσεων που αυτός θα μας συστήσει (σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα) ώστε να διασφαλίζεται η καλή κατάσταση όλων των οργάνων (μάτια, νεφρά, αγγεία, καρδιά κ.λπ.) που μπορεί να απειληθούν από τον διαβήτη, αλλά και η σωστή φροντίδα των ποδιών μας (θα πρέπει να επισκεπτόμαστε ένα εξειδικευμένο ιατρείο διαβητικού ποδιού μία φορά τον χρόνο) είναι πολύ σημαντικές για την καλή ρύθμιση και πορεία του διαβήτη μας. Επίσης θα πρέπει να επισκεφθούμε ένα διατροφολόγο-διαιτολόγο με την έναρξη του διαβήτη και αν χρειαστεί και στη συνέχεια.

Πηγή: in.gr

Τα εμβόλια mRNA είναι μια ιατρική τεχνολογία που αναπτύσσεται εδώ και δεκαετίες. Πρόκειται για μια λύση που χρησιμοποιεί τους υπάρχοντες κυτταρικούς μηχανισμούς του σώματός μας, για να προκαλέσει μια ανοσολογική απόκριση, προστατεύοντάς μας από ιούς χωρίς να έχουμε πάθει ποτέ την αντίστοιχη λοίμωξη.

Το βασικό συστατικό είναι στο όνομά τους. Το mRNA (Messenger RiboNucleic Acid) ή αλλιώς Αγγελιαφόρο Ριβονουκλεϊκό Οξύ είναι ένα φυσικό μόριο που κωδικοποιεί τις οδηγίες για την παραγωγή πρωτεϊνών. Όταν τα κύτταρά μας επεξεργάζονται το mRNA, ένα μέρος του κυττάρου -που ονομάζεται ριβόσωμα- μεταφράζει και ακολουθεί αυτές τις οδηγίες, για να χτίσει την κωδικοποιημένη πρωτεΐνη.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο της ενημέρωσης του κοινού αναφορικά με τον εμβολιασμό για τη νόσο Covid-19, προχώρησε στη δημιουργία και δημοσίευση ενημερωτικού γραφήματος με πληροφορίες σχετικά με τα εμβόλια mRNA. Δείτε παρακάτω το γράφημα:

Πηγή: vaccination-info.eu

Γράφει η Ελένη Πορφύρη, διαιτολόγος

Το ασβέστιο είναι ένα θρεπτικό συστατικό με πολύ σημαντικό ρόλο για διάφορες λειτουργίες του οργανισμού, όπως η οικοδόμηση και διατήρηση υγιών οστών και δοντιών, η πήξη του αίματος, η μετάδοση νευρικών μηνυμάτων και η ρύθμιση του καρδιακού ρυθμού.

Περίπου το 99% του ασβεστίου του σώματος αποθηκεύεται στα οστά και τα δόντια. Το υπόλοιπο 1% βρίσκεται στο αίμα, στους μυς και σε άλλους ιστούς. Το σώμα παίρνει το ασβέστιο που χρειάζεται με δύο τρόπους. Ο ένας είναι με την κατανάλωση τροφίμων ή συμπληρωμάτων που περιέχουν ασβέστιο, και ο άλλος είναι από τα αποθέματα ασβεστίου του σώματος, δηλαδή τα οστά.

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια είναι γνωστό ότι το ασβέστιο είναι το συστατικό – κλειδί για υγιή οστά. Το να λαμβάνουμε αρκετό ασβέστιο από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση βοηθά στην σωστή ανάπτυξη των οστών, αλλά και στην επιβράδυνση της απώλειας οστικής μάζας καθώς μεγαλώνουμε.

Ωστόσο, το γάλα δεν είναι ούτε η μοναδική, ούτε η καλύτερη πηγή ασβεστίου. Ενώ το ασβέστιο και τα γαλακτοκομικά προϊόντα μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο οστεοπόρωσης και καρκίνου του παχέος εντέρου, η υψηλή πρόσληψη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη και πιθανώς και καρκίνου των ωοθηκών. Επιπλέον, τα γαλακτοκομικά προϊόντα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά καθώς και ρετινόλη (βιταμίνη Α), η οποία σε υψηλά επίπεδα μπορεί παράδοξα να αποδυναμώσει τα οστά.

Τα υπόλοιπα τρόφιμα που είναι καλές πηγές ασβεστίου εκτός από τα γαλακτοκομικά προϊόντα, είναι ο σολωμός, τα σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα φασόλια και τα τρόφιμα σόγιας.

Όσον αφορά στα συμπληρώματα ασβεστίου, συχνά περιέχουν βιταμίνη D, καθώς ο συνδυασμός των δύο αυτών θρεπτικών συστατικών φαίνεται να είναι πιο επωφελής για την υγεία των οστών. Αν κάποιος δεν τρώει αρκετές τροφές που περιέχουν ασβέστιο, το σώμα θα απομακρύνει το ασβέστιο από τα οστά. Στην ιδανική περίπτωση, το ασβέστιο που «δανείζεται» από τα οστά θα αντικατασταθεί αργότερα. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα.

Παρακάτω ακολουθούν 5 απλές συμβουλές για να χτίσετε γερά και υγιή οστά:

Καταναλώστε τροφές πλούσιες σε ασβέστιο

Καταναλώστε και άλλα τρόφιμα εκτός από γαλακτοκομικά. Περιορίστε το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα σε μία έως δύο μερίδες ημερησίως, καθώς δεν κάνουν απαραίτητα καλό στα οστά σας, και αρχίστε να προσλαμβάνετε ασβέστιο και από άλλες πηγές. Άλλα τρόφιμα (εκτός από τα γαλακτοκομικά) που είναι πλούσια σε ασβέστιο περιλαμβάνουν τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά και το μπρόκολο, τα οποία είναι και οι δύο εξαιρετικές πηγές βιταμίνης Κ, ένα άλλο βασικό θρεπτικό συστατικό για την υγεία των οστών. Επίσης, τα φασόλια και το tofu μπορούν να αποτελέσουν μια πολύ καλή πηγή ασβεστίου.

Καλύψτε τις ανάγκες σας για βιταμίνη D

Η βιταμίνη D διαδραματίζει βασικό ρόλο μαζί με το ασβέστιο στην ενίσχυση της υγείας των οστών. Συντίθεται στο δέρμα μας, μετά από την έκθεση στον ήλιο και πολύ μικρή ποσότητα λαμβάνεται μέσω της διατροφής. Φροντίστε να εκτίθεστε για περίπου 15 – 20 λεπτά την ημέρα στον ήλιο, αν όμως τα επίπεδα σας σε βιταμίνη D εξακολουθούν να είναι χαμηλά, συμβουλευτείτε τον γιατρό σας για να λάβετε κάποιο συμπλήρωμα βιταμίνης D.

Γίνετε πιο δραστήριοι

Η τακτική άσκηση, όπως το περπάτημα ή το τζόκινγκ, αποτελεί ουσιαστικό μέρος της οικοδόμησης και της διατήρησης ισχυρών οστών.

Προσέξτε την μεγάλη πρόσληψη ρετινόλης (βιταμίνη Α)

Μην καταναλώνετε μεγάλες ποσότητες από εμπλουτισμένο γάλα, ενεργειακές μπάρες και δημητριακά πρωινού, τα οποία έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α, η οποία αποδυναμώνει τα οστά.

Βοηθήστε τα παιδιά σας να χτίσουν γερά οστά

Η παιδική και εφηβική ηλικία είναι η περίοδος κατά την οποία τα οστά αναπτύσσουν την μέγιστη αντοχή τους. Βοηθώντας τους νέους να ακολουθούν έναν υγιεινό τρόπο ζωής, ο οποίος να περιλαμβάνει τόσο φυσική δραστηριότητα όσο και ισορροπημένη διατροφή (επαρκή πρόσληψη ασβεστίου), και εξασφαλίζοντας υγιή επίπεδα βιταμίνης D, μπορούμε να τους βοηθήσουμε να διατηρήσουν δυνατά και υγιή οστά σε όλη την ενήλικη ζωή τους.

Από τον Βρετανό κολυμβητή και ασθενή με σακχαρώδη διαβήτη Steve στο diabetes.org.uk.

Είμαι διαβητικός εδώ και 47 χρόνια. Ήμουν μόλις 8 ετών όταν διαγνώστηκα και πήγα στο νοσοκομείο για να σταθεροποιηθώ και να λάβω την ινσουλίνη. Όταν βγήκα από το νοσοκομείο μια εβδομάδα αργότερα η Αγγλία είχε κερδίσει το World Cup.

Θυμάμαι πάντα ότι βρισκόμουν στο νοσοκομείο και η νοσοκόμα ερχόταν και μου έδινε μια ένεση δύο φορές την ημέρα, πράγμα που με ενόχλησε γιατί πονάει και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί έπρεπε να κάνω ένεση δύο φορές την ημέρα.

Το επόμενο βράδυ η μαμά και ο μπαμπάς μου ήρθαν να με επισκεφτούν και η μαμά μου για να με συμβουλεύσει σκέφτηκε να το κάνει με ένα τρόπο που θα με σόκαρε εκείνη την περίοδο. Μου είπε ότι αν έτρωγα ξανά γλυκά ή σοκολάτα, θα κατέληγα να τυφλωθώ ή να χάσω τα πόδια.

Θέλω να ενθαρρύνω κάθε άτομο που μόλις διαγνώστηκε με διαβήτη ότι μπορεί να ζήσει μια πολύ φυσιολογική ζωή.

Από τότε ήμουν σε θέση να αποδείξω ότι η ζωή με διαβήτη δεν είναι το τέλος του κόσμου. Ως κολυμβητής, ανέλαβα την κολύμβηση μεγάλων αποστάσεων στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και έχω περάσει τα χρόνια κολυμπώντας σε όλο το μήκος της λίμνης Windermere 10,5 μίλια, στο Morecambe Bay 11 μίλια και στο Ullswater που είναι 7 μίλια.

Τον Αύγουστο του 1980 έγινα μέλος μιας ομάδας έξι ατόμων που κολύμπησαν στο English Channel από την Αγγλία στη Γαλλία. Γι ‘αυτό θέλω να ενθαρρύνω κάθε άτομο που μόλις διαγνώστηκε με διαβήτη ότι μπορεί να ζήσει μια πολύ φυσιολογική ζωή. Οπότε μην τα παρατάς!

Steve

Πηγή: diabetes.org.uk

Το «burnout» (εξάντληση) του σακχαρώδη διαβήτη είναι ένας όρος που περιγράφει τη συναισθηματική κόπωση και απογοήτευση που αισθάνονται τα άτομα με διαβήτη, όταν φτάνουν στο σημείο να κουράζονται από την καθημερινή αυτοφροντίδα της νόσου.

Δεν είναι ίδιο με την κατάθλιψη, συμβαίνει όμως όταν ο ασθενής είτε δεν επιθυμεί να αλλάξει είτε είναι απλά κουρασμένος από την ατελείωτη προσπάθεια που απαιτεί η αυτοφροντίδα. Ο κλινικός ψυχολόγος William Polonsky για να το περιγράψει πιο απλά, εξήγησε ότι τα άτομα που βρίσκονται σε burnout, «πολεμούν με το διαβήτη τους και χάνουν».

Η κατάσταση αυτή μπορεί να είναι είτε προσωρινή είτε μόνιμη.

Ποια είναι τα σημάδια του

Tα σημάδια του «burnout» του διαβήτη περιλαμβάνουν:

– Αποδέσμευση από την αυτοδιαχείριση, όπως μείωση του χρόνου αυτοελέγχου της γλυκόζης αίματος και διαχείρισης των αποτελεσμάτων, παράλειψη λήψης αντιδιαβητικής αγωγής, δόσεων ινσουλίνης, καθημερινής φροντίδας των ποδιών, τακτικής σωματικής άσκησης κ.ά.
– Ανθυγιεινή ή ανεξέλεγκτη διατροφή, χωρίς υπολογισμό των υδατανθράκων.
– Aρνητικά συναισθήματα για τη νόσο ή τη διαχείρισή της και σκέψεις εγκατάλειψης.
– Μη συμμετοχή στη θεραπευτική εκπαίδευση, αποφυγή ραντεβού ιατρικής περίθαλψης.

Πώς μπορείτε να το διαχειριστείτε

– Αφιερώστε χρόνο για να κάνετε πράγματα που σας αρέσουν.
– Αποφύγετε το στρες και την απογοήτευση γύρω από τις διακυμάνσεις των μετρήσεων γλυκόζης. Βάλτε στόχο να είστε κινητοποιημένοι και «όχι τέλειοι» για να αποφύγετε το άγχος.
– Βάλτε μικρούς και ρεαλιστικούς θεραπευτικούς στόχους.
– Δώστε προσοχή στα συναισθήματά σας. Εστιάστε στα οφέλη της αυτοδιαχείρισης καταγράφοντας τις μετρήσεις της γλυκόζης και την αντίστοιχη συναισθηματική σας κατάσταση, ώστε να αποκτήσετε εσείς τον μελλοντικό έλεγχο.
– Αναζητήστε βοήθεια και υποστήριξη από τους επαγγελματίες υγείας όταν νομίζετε ότι ξεφεύγετε συναισθηματικά αλλά και τους οικείους σας.

Η κατάλληλη υποστήριξη, η συνεχής καθοδήγηση και η θεραπευτική συμμαχία μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην επίτευξη των θεραπευτικών στόχων, στην αποφυγή των επιπλοκών και στη διατήρηση της ποιότητας ζωής του ατόμου με σακχαρώδη διαβήτη.

Βιβλιογραφική Πηγή: Μαρία Μελετιάδου, Περιοδικό «Στα χρώματα του διαβήτη», Τεύχος 35, Απρίλιος- Ιούνιος 2021, σελ. 66-69.

Γιατί είναι απαραίτητος για όλους ο προληπτικός έλεγχος

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μία «ύπουλη» ασθένεια καθώς στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν εκδηλώνεται έγκαιρα με κάποια συμπτώματα. Τα επίπεδα σακχάρου όταν παραμένουν υψηλά για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορούν να βλάψουν πολλά από τα όργανα του σώματος και να οδηγήσουν σε σοβαρές επιπλοκές.

Ο διαβήτης αποτελεί το πρώτο αίτιο νεφρικής ανεπάρκειας που χρήζει αιμοκάθαρσης, καθώς και το πρώτο αίτιο της τύφλωσης των ενηλίκων, του εμφράγματος και του εγκεφαλικού επεισοδίου, του ακρωτηριασμού των κάτω άκρων και της στυτικής δυσλειτουργίας.

Για αυτό και η έγκαιρη πρόληψη είναι μείζονος σημασίας.

Ποια είναι τα κλασικά συμπτώματα του διαβήτη

Ο τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και κυρίως από τον τύπο του διαβήτη. Γενικά ο τύπος 1 είναι αυτός που είναι πιθανότερο να εκδηλωθεί ξαφνικά – και σε μικρότερη ηλικία – με τα θορυβώδη συμπτώματα της οξείας επιπλοκής του, της διαβητικής κετοξέωσης, ενώ ο τύπος 2 συνήθως ακολουθεί πιο «ύπουλη» πορεία ή μπορεί να είναι ακόμα και τελείως ασυμπτωματικός.

Πάντως συμπτώματα που μπορεί να υπάρχουν και θεωρούνται κλασικά για κάθε τύπο διαβήτη είναι:

– Συχνοουρία – Πολυουρία
– Απώλεια Βάρους
– Αδυναμία / Καταβολή
– Πολυδιψία – Πολυφαγία
– Έλλειψη ενδιαφέροντος και συγκέντρωσης
– Εμετοί και στομαχικός πόνο
– Μουδιάσματα στα άκρα
– Πληγές που αργούν να επουλωθούν
– Θολή όραση
– Συχνές λοιμώξεις

Πρόληψη

Το πρώτο βήμα για την πρόληψη είναι να γνωρίζουμε τι κίνδυνο έχουμε να αναπτύξουμε διαβήτη. Στους παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης προδιαβήτη ή διαβήτη τύπου 2 περιλαμβάνονται:

– Οι τιμές γλυκόζης αίματος εκτός των κανονικών ορίων
– Η ηλικία άνω των 45 ετών
– Το οικογενειακό ιστορικό διαβήτη ανεξάρτητα από την ηλικία
– Το υπερβολικό βάρος ή η παχυσαρκία
– Η καθιστική ζωή σε συνδυασμό με τη σπάνια σωματική άσκηση
– Η υψηλή αρτηριακή πίεση
– Τα χαμηλά επίπεδα «καλής» (HDL) χοληστερόλης στο αίμα
– Τα υψηλά τριγλυκερίδια αίματος
– Ο διαβήτης κατά την εγκυμοσύνη
– Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
– Το ιστορικό με παθήσεις της καρδιάς, του εγκεφάλου ή των κάτω μελών
– Ορισμένες δερματικές παθήσεις όπως η μελανίζουσα ακάνθωση

Τέλος, στην κατηγορία εντάσσονται τα άτομα που ανήκουν σε εθνικές ομάδες υψηλού κινδύνου όπως Λατινοαμερικάνοι, Ισπανικής προέλευσης, Αφρικανοαμερικανοί, Ινδιάνοι της Αμερικής, ιθαγενείς της Αλάσκας και Αμερικανοασιάτες.

Σαφώς υπάρχουν παράγοντες για τους οποίους δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι ώστε να προλάβουμε τη νόσο, γεγονός το οποίο ισχύει κατά βάση στην περίπτωση του διαβήτη τύπου 1. Η γνώση όμως των παραπάνω σε συνδυασμό με τη λήψη ορισμένων μέτρων, όπως ο προληπτικός έλεγχος και η υιοθέτηση ενός υγιέστερου τρόπου ζωής μπορούν να βοηθήσουν σε αυτή την κατεύθυνση.

Πηγές

Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία, Κατευθυντήριες Οδηγίες για τη Διαχείριση του Διαβητικού Ασθενούς, 2018., www.ede.gr/wp-content/uploads/2012/odigies.pdf
World Health Organisation, “Definition, Diagnosis and Classification of Diabetes Mellitus and its Complications” (1999). Archived (PDF)from the original on 2003-03-08.
World Health Organization, ‘About diabetes’, Archived from the original on 31 March 2014. Retrieved 4 April 2014.

Το μαγειρικό αλάτι είναι μια χημική ένωση που αποτελείται κατά 40% από νάτριο (Na) και κατά 60% από χλώριο (Cl). Δηλαδή 1 γρ. αλάτι ισοδυναμεί με 0,4 γρ. νάτριο. Πολλοί πιστεύουν ότι πετυχαίνουν χαμηλή πρόσληψη αλατιού/νατρίου επειδή δεν προσθέτουν επιπλέον αλάτι στο πιάτο τους. Όμως, εκτός από το επιτραπέζιο, υπάρχουν πολλές τροφές που περιέχουν κρυμμένο προστιθέμενο αλάτι ή νάτριο. Έρευνες σε ευρωπαϊκά κράτη έχουν δείξει ότι το 70-75% του προσλαμβανομένου νατρίου προέρχεται από επεξεργασμένες τροφές και τα γεύματα.

Το ψωμί είναι από τους μεγαλύτερους προμηθευτές αλατιού στη διατροφή των Ελλήνων. Το νάτριο συνήθως προέρχεται από αυξητικούς παράγοντες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του. Τα ολικής αλέσεως, τα πολύσπορα και κάποια νέα προϊόντα με εναλλακτικά αλεύρια είναι καλές επιλογές που περιέχουν λιγότερο νάτριο και περισσότερες φυτικές ίνες αλλά και βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

Η ελάχιστη ποσότητα νατρίου που χρειάζεται ένας υγιής ενήλικας εκτιμάται ότι είναι 0,18-0,23 γρ. ημερησίως (υπό την προϋπόθεση ότι δεν ιδρώνει). Ωστόσο, μια διατροφή που παρέχει αυτή την ποσότητα νατρίου είναι πιθανό να μην μπορεί να καλύψει τις ανάγκες σε άλλα θρεπτικά συστατικά. Επομένως, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια σε άλλες θρεπτικές ουσίες και να αναπληρωθούν οι απώλειες νατρίου μέσω του ιδρώτα, οι υγιείς ενήλικες χρειάζονται περίπου 1,5 γρ. νάτριο την ημέρα, που αντιστοιχεί σε 3,8 γρ. αλάτι ημερησίως.

Επειδή όμως είναι δύσκολο να επιτευχθεί μια τέτοια πρόσληψη –δεδομένου ότι μέση κατανάλωση αλατιού στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη κυμαίνεται στα 8-11 γρ. ημερησίως–, μια πιο ρεαλιστική σύσταση από παγκόσμιους οργανισμούς και εθνικές αρχές είναι τα 5-6 γρ. αλάτι την ημέρα.

Οι προτεινόμενες τιμές

Η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) συγκεκριμένα προτείνει τιμή αναφοράς πρόσληψης για τις ανάγκες επισήμανσης των τροφίμων τα 6 γρ. αλάτι για το γενικό πληθυσμό. Παιδιά μικρότερα των 11 ετών θα πρέπει να προσλαμβάνουν ακόμα λιγότερο από τα 6 γρ. ημερησίως.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει λιγότερο από 5 γρ. αλάτι ημερησίως (2 γρ. νάτριο) και ίδιες συστάσεις ισχύουν και για την Ελλάδα. Η ποσότητα 5 γρ. ισοδυναμεί με 1 κουταλάκι του γλυκού (ή καλύτερα τα 3/4 αυτού).

Πόσο αλάτι τρώμε στην Ελλάδα

Όπως πάντα, έχουμε στη διάθεσή μας ελάχιστα στοιχεία για τη διατροφική συμπεριφορά των Ελλήνων, αλλά μια ενδεικτική έρευνα στη Βόρεια Ελλάδα (μελέτη Sin 2015-2016) έδειξε ότι οι Θεσσαλονικείς άνδρες καταναλώνουν 11,9 γρ. ημερησίως και οι γυναίκες 9,7 γρ. – ποσότητα διπλάσια από τις συστάσεις.

Πηγή: www.capital.gr

Γράφει η Ελένη Πορφύρη, διαιτολόγος

Το άγχος είναι αναπόφευκτο κομμάτι της σύγχρονης ζωής και σε πολλές περιπτώσεις έχει επιβλαβείς συνέπειες για την υγεία. Οι πιο συνηθισμένες εκδηλώσεις του άγχους περιλαμβάνουν ταχυκαρδίες, εξάντληση, αϋπνία, ημικρανίες και γαστρεντερικές διαταραχές. Εκτός από τις τεχνικές χαλάρωσης, στις φυσικές μεθόδους καταπολέμησης του άγχους κατά την διάρκεια της ημέρας καθώς και για διαταραχές του ύπνου, περιλαμβάνεται η χρήση βοτάνων με αγχολυτική / καταπραϋντική δράση. Μερικά από αυτά είναι τα εξής:

Πράσινο τσάι

Το πράσινο τσάι χρησιμοποιείται συχνά ως χαλαρωτικό ποτό. Αν και μπορεί να περιέχει περισσότερη καφεΐνη από τον καφέ, η θεανίνη που εμπεριέχεται σε αυτό, φαίνεται να εξουδετερώνει το διεγερτικό της αποτέλεσμα σε κάποιο βαθμό. Η L-θεανίνη είναι ένα αμινοξύ που εκχυλίζεται από το πράσινο ή το μαύρο τσάι. Έρευνες δείχνουν ότι το παρόν αμινοξύ βοηθά στην καταστολή του αυξημένου καρδιακού ρυθμού και μειώνει την πίεση του αίματος, ενώ σε ορισμένες μελέτες σε ανθρώπους έχει αποδειχτεί ότι μειώνει το άγχος.

Χαμομήλι (Matricaria chamomilla)

Τα κύρια συστατικά του, που περιλαμβάνουν φλαβονοειδή, κουμαρίνες, τανίνες και βλεννίνες, του δίνουν ισχυρές αντιμολυσματικές, αντιφλεγμονώδεις, αγχολυτικές και καταπραϋντικές ιδιότητες. Ηρεμεί τα νεύρα και ανακουφίζει από έντονα συναισθηματικά προβλήματα. Δρα κατά της αϋπνίας, της ανησυχίας και της νευρικής έντασης. Λειτουργεί σαν ηρεμιστικό σε καταστάσεις στρες, ημικρανίες, νευραλγίες και ζαλάδες ενώ είναι και αντισπασμωδικό.

Βαλεριάνα (Valeriana officinalis)

Είναι ευεργετική για τις διαταραχές του ύπνου, που συχνά συνδέονται με το άγχος και το στρες. Έχει κατευναστική δράση που οφείλεται στα δραστικά συστατικά valepotriates, που περιέχονται στη ρίζα του φυτού. Η βαλεριάνα έχοντας ήπια ηρεμιστική δράση βοηθά στην καταπολέμηση προβλημάτων που προκύπτουν από άγχος, κράμπες, τρέμουλο, υπερένταση και νευρικότητα. Παράλληλα, δρα ως υπναγωγός καθώς έχει την ιδιότητα να ελαττώνει το χρόνο εισαγωγής στον ύπνο, έχει πολύτιμη δράση στην αντιμετώπιση της αϋπνίας και προάγει τον φυσικό και ξεκούραστο ύπνο.

Σκαφίδιο (Scutellaria lateriflora)

Χρησιμοποιείται ως αγχολυτικό και τονωτικό υπό τη μορφή αφεψήματος (τσάι, 15-20g ξηρού βοτάνου σε ένα φλυτζάνι του τσαγιού νερό, 3-5 φορές την ημέρα). Έχει ηρεμιστικές, σπασμολυτικές, διουρητικές και τονωτικές ιδιότητες. Λαμβάνεται από του στόματος για την θεραπεία της νευρικής εξάντλησης, των πονοκεφάλων, της προεμμηνορρυσιακής έντασης, του άγχους, της υστερίας, της κατάθλιψης, των νευρικών κρίσεων και της αϋπνίας.

Τζιτζιφιά (Ziziphus jujuba var. Spinosa)

Οι άνθρωποι που υποφέρουν από αϋπνία, ή στρες, μπορούν να καταναλώσουν το εκχύλισμα σπόρων της τζιτζιφιάς ή αφέψημα από τζίτζιφα. Η ηρεμιστική φύση των οργανικών ενώσεων που περιέχονται σε αυτό το ευεργετικό φρούτο ηρεμεί το σώμα και το μυαλό.

Λυκίσκος, το «ζυθοβότανο» (Humulus lupulus)

Χρησιμοποιείται συχνά ως ήπιο ηρεμιστικό για διαταραχές άγχους, που περιλαμβάνουν νευρικότητα, κατάθλιψη και αϋπνία. Ένα μαξιλάρι γεμάτο λυκίσκο πιστεύεται ότι είναι ένα παραδοσιακό φάρμακο για νευρικότητα, αυτί και πονόδοντο.

Πασιφλόρα (Passiflora incarnata)

Αναμφισβήτητα η πιο κοινή φαρμακευτική χρήση του τσαγιού ή των εκχυλισμάτων της πασιφλόρας είναι η καταπολέμιση της αϋπνίας. Έρευνες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση χαμηλών ποσοτήτων του συγκεκριμένου τσαγιού έχει κάποια βραχυπρόθεσμα οφέλη σε ενήλικες με προβλήματα ύπνου. Φαίνεται να ενισχύει το επίπεδο του γ-αμινοβουτυρικού οξέος (GABA) στον εγκέφαλο. Αυτή η ένωση μειώνει την εγκεφαλική δραστηριότητα, συμβάλλοντας σε ένα πιο χαλαρό και καλύτερο ύπνο. Παράλληλα, χρησιμοποιείται και για την καταπολέμηση της νευρικότητας, του άγχους και της πίεσης και φαίνεται ότι δεν προκαλεί υπνηλία ή μειωμένη απόδοση στην εργασία.

Flower photo created by 8photo – www.freepik.com

Newer Posts

Older Posts