Για πολλούς από εμάς, το χριστουγεννιάτικο τραπέζι είναι από τις λίγες πραγματικές ευκαιρίες μέσα στη χρονιά για χαλάρωση, συνάντηση με αγαπημένα πρόσωπα και φυσικά καλό φαγητό. Κι όμως, πολύ συχνά αυτή η στιγμή απόλαυσης καταλήγει να συνοδεύεται από βάρος στο στομάχι, φούσκωμα, καούρες, υπνηλία ή έντονη κόπωση.
Μετά τις διακοπές, πολλοί νιώθουν την ανάγκη να «παρηγορηθούν» με φαγητό, ειδικά όταν επιστρέφουν στην ένταση της καθημερινότητας. Αυτή η συμπεριφορά ονομάζεται ψυχολογική ή συναισθηματική πείνα και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική σωματική ανάγκη για φαγητό.
Η νοσογόνος παχυσαρκία δεν είναι απλώς θέμα εμφάνισης ή θέλησης. Είναι μία κατάσταση με σοβαρές επιπτώσεις για την υγεία μας που απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση για την αντιμετώπισή της.
Σήμερα ακούμε συχνά για θεραπευτικές επιλογές που μπορούν να βοηθήσουν σε αυτή την κατεύθυνση. Μία από τις πιο σύγχρονες είναι η Τιρζεπατίδη.
Η παχυσαρκία και ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 συνδέονται στενά και σήμερα αποτελούν δύο από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως.
Η αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών των δύο καταστάσεων είναι σημαντική διότι η παχυσαρκία δεν αποτελεί μόνο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση του διαβήτη, αλλά μπορεί επίσης να επιδεινώσει τη διαχείριση της νόσου και να επιταχύνει την εξέλιξή της.
Η απώλεια βάρους δεν είναι απλή υπόθεση. Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν ξανά και ξανά, ακολουθώντας διαφορετικές δίαιτες και τρόπους ζωής, χωρίς να επιτύχουν μόνιμα αποτελέσματα.
Αυτό συμβαίνει γιατί η παχυσαρκία δεν είναι απλώς ένα ζήτημα θέλησης ή πειθαρχίας – είναι μια πολύπλοκη, χρόνια κατάσταση που επηρεάζεται από γενετικούς, μεταβολικούς, ορμονικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες.
Ο οργανισμός μας διαθέτει μηχανισμούς που τείνουν να διατηρούν το βάρος σταθερό, γεγονός που κάνει τη μακροχρόνια απώλεια βάρους ακόμα πιο δύσκολη.
Η παχυσαρκία είναι μια πολύπλοκη κατάσταση που επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως η διατροφή, η φυσική δραστηριότητα, τα γονίδια και το περιβάλλον. Ωστόσο, ένας από τους πιο σημαντικούς αλλά συχνά παραμελημένους παράγοντες είναι η επίδραση των ορμονών στο βάρος. Οι ορμόνες ρυθμίζουν την όρεξη, τον μεταβολισμό, την αποθήκευση λίπους και την κατανομή του στο σώμα. Όταν υπάρχει διαταραχή στην ορμονική ισορροπία, μπορεί να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που ευνοεί την αύξηση του σωματικού βάρους.
Η νοσογόνος παχυσαρκία αποτελεί τη σοβαρότερη μορφή παχυσαρκίας και συνδέεται με σημαντικούς κινδύνους για την υγεία. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), ένας ενήλικας χαρακτηρίζεται ως νοσογόνα παχύσαρκος όταν ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) είναι 40 kg/m² ή υψηλότερος, ή όταν είναι τουλάχιστον 35 kg/m² και συνοδεύεται από σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως ο διαβήτης τύπου 2 ή η υπέρταση.
Η τροφή είναι απαραίτητη για την επιβίωσή μας, αλλά δεν τρώμε πάντα μόνο για να καλύψουμε τις ενεργειακές μας ανάγκες. Πολλές φορές, το φαγητό γίνεται μηχανισμός αντιμετώπισης των συναισθημάτων μας, από το άγχος και τη θλίψη μέχρι την πλήξη και τη χαρά. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται συναισθηματική υπερφαγία και επηρεάζει ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, συχνά χωρίς να το αντιλαμβάνονται. Ας εξετάσουμε τι είναι η συναισθηματική υπερφαγία, γιατί συμβαίνει και πώς μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε.
Η παχυσαρκία δεν είναι απλώς ένα ζήτημα αισθητικής. Πρόκειται για μια πολύπλοκη μεταβολική διαταραχή που επηρεάζει σχεδόν κάθε σύστημα του οργανισμού. Η σύνδεσή της με τη μεταβολική υγεία είναι καθοριστική, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο για χρόνιες παθήσεις όπως ο διαβήτης τύπου 2, η υπέρταση και τα καρδιαγγειακά νοσήματα.
Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (ΣΔ2) και η παχυσαρκία αποτελούν δύο παγκόσμιες επιδημίες που συνδέονται στενά. Η παχυσαρκία είναι ένας από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη ΣΔ2, ενώ ο διαβήτης, με τη σειρά του, δυσχεραίνει τη διαχείριση του βάρους. Ας δούμε πώς συνδέονται και τι μπορούμε να κάνουμε για την πρόληψη και αντιμετώπισή τους.
